Najstarszy polski biskup odznaczony medalem "Obrońcy Ojczyzny 1939-45"

11.11.2017

Lubelski Arcybiskup Senior Bolesław Pylak został odznaczony przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jana Józefa Kasprzyka medalem pamiątkowym "Obrońcy Ojczyzny 1939-45”. W święto odzyskania niepodległości 11 listopada, wyróżnienie wręczył mu wojewoda lubelski Przemysław Czarnek.
 
W latach 1941-1943 przyszły biskup lubelski działał w Batalionach Chłopskich pod pseudonimem „Kalina”. Ze względu na stan zdrowia 96-letniego hierarchy uroczystość odbyła się w jego mieszkaniu.
 
Każde powołanie jest inne. Nie ma identycznych, ponieważ ludzie różnią się od siebie. Ja przed wojną ukończyłem tylko pierwszą klasę w liceum ogólnokształcącym i przyznam, że o kapłaństwie specjalnie nie myślałem. W tamtych czasach młodzi ludzie marzyli przede wszystkim o wojsku, służba w armii była prawdziwym zaszczytem. Mnie również nieobce były te ideały. Ukończyłem teoretyczny kurs pilotowania szybowców, potem chciałem kontynuować tę pasję, jednak wojna pokrzyżowała moje plany – tak wspominał arcybiskup Pylak w jednym z wywiadów dla tygodnika Niedziela, czas wyboru swojej drogi życiowej i sentymentu do wojska.
 
***
Arcybiskup Bolesław Pylak

Arcybiskup Senior Archidiecezji Lubelskiej
 
Urodził się 20 sierpnia 1921 r. w Łopienniku Górnym koło Krasnegostawu. Po ukończeniu szkoły podstawowej w rodzinnej miejscowości wyjechał do Tarnowskich Gór, gdzie uczęszczał do gimnazjum i liceum. Maturę zdawał jako eksternista w czasie II wojny światowej. W 1943 roku wstąpił do Lubelskiego Seminarium Duchownego, które w tym czasie mieściło się w Krężnicy Jarej.
 
29 czerwca 1948 r. został wyświęcony na kapłana i rozpoczął pracę jako wikariusz parafii Nałęczów. W 1949 r. rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym KUL, zakończone doktoratem z teologii dogmatycznej (1953). W 1952 r. rozpoczął pracę w KUL jako młodszy asystent przy katedrze teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym, prowadząc równocześnie zajęcia w Lubelskim Seminarium Duchownym. Od 1959 r. był wicerektorem seminarium duchownego. W 1961 r. zotał kanonikiem gremialnym kapituły katedralnej w Lublinie.
 
Dnia 14 marca 1966 r. został mianowany biskupem tytularnym Midiki i sufraganem lubelskim. Konsekrowany w katedrze lubelskiej 29 maja 1966 r. przez bp. Piotra Kałwę (współkonsekratorami byli biskupi: Ignacy Tokarczuk i Jan Mazur).
 
Pełniąc obowiązki biskupie, kontynuował pracę naukową. W 1969 r. habilitował się z zakresu teologii dogmatycznej. Po otrzymaniu nominacji na docenta został kierownikiem katedry teologii dogmatycznej. Autor pozycji książkowych, szeregu rozpraw i artykułów. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1988 r. profesor zwyczajny teologii.
 
W lipcu 1974 r. po śmierci bp. Piotra Kałwy został wybrany wikariuszem kapitulnym. W dniu 27 czerwca 1975 r. mianowany został biskupem lubelskim, a od 20 lipca 1975 r. objął rządy diecezją. 25 marca 1992 r. podniesiony został do godności Arcybiskupa Metropolity Lubelskiego. W dniu 29 czerwca 1992 r. otrzymał z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II paliusz metropolity, a 2 lipca 1992 r. miało miejsce uroczyste objęcie urzędu arcybiskupa metropolity.
 
Zgodnie z wymogiem prawnym, w 1996 roku, po ukończeniu 75. roku życia, złożył rezygnację z urzędu. W dniu 14 czerwca 1997 r. został zwolniony z obowiązków i przeniesiony w stan emerytalny.