Odezwa Komitetu Honorowego Obchodów Narodowego Święta Niepodległości 11 Listopada w Województwie Lubelskim

 
Mieszkańcy Lublina i województwa lubelskiego!
Rodacy!
 
Obchodzona w tym roku 1050. rocznica chrztu Polski oraz 98. rocznica odzyskania niepodległości zwracają uwagę na dwie najważniejsze dla naszego Narodu wartości – Boga i Ojczyznę. Wartości, które zawsze razem stały u podstaw niezłomnego dążenia Polaków do życia w wolności, prawdzie i sprawiedliwości, w poszanowaniu własnej historii i tradycji. Katolicyzm nie jest dodatkiem do polskości, zabarwieniem jej na pewien sposób, ale tkwi w jej istocie oraz w znacznej mierze stanowi jej istotę (Roman Dmowski).
 
Dla nas, którzy będziemy się gromadzić 11 listopada w Lublinie oraz w wielu miastach województwa lubelskiego na uroczystych obchodach Narodowego Święta Niepodległości, przywoływane wydarzenia są szczególne. Lublin i Lubelszczyzna odegrały w nich bowiem znaczącą rolę. To w Pałacu Lubomirskich w Lublinie, w nocy z 6 na 7 listopada 1918 roku, powstał Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej. Atmosferę tamtych dni oraz nastrój głębokiego wzruszenia i entuzjazmu Polaków trafnie oddają słowa Jędrzeja Moraczewskiego, który tworząc pierwszy oficjalny rząd niepodległej Polski mówił: Wojna się kończy. Walą się w proch trony za tronami, zdruzgotana pada tyrania za tyranią, burza rozpętana wywraca tych, co ją wywołali. I dla nas, dla narodu polskiego, bije godzina wyzwolenia. Prysły kordony. Wolność! Niepodległość! Zjednoczenie! Własne państwo! Na zawsze!
 
Twórcy niepodległej Rzeczypospolitej, chociaż nie zdołali jej ustrzec przed tragedią II wojny światowej, to na tyle ją odbudowali, że zachowała struktury państwa nawet w latach hitlerowskiej okupacji i komunistycznego totalitaryzmu. Trwała w sercach Polaków podsycana ich wiarą w to, że Jeszcze Polska nie zginęła i ostatecznie Polska zwycięży. I tak się stało. Niepodległość, wywalczona w 1989 roku staraniem naszego Narodu oraz modlitwą zanoszoną przez św. Jana Pawła II o odnowienie oblicza naszej ziemi, nie jest jednak dana raz na zawsze. To rzeczywistość nieustannie tworzona przez kolejne pokolenia; rzeczywistość, o którą trzeba dbać i którą należy szanować. Jest – jak podkreślał pierwszy Marszałek Polski Józef Piłsudski – dobrem nie tylko cennym, ale i bardzo kosztownym. Dlatego niepodległość powinna być przedmiotem naszej wspólnej odpowiedzialności. Jako Polacy mamy bowiem obowiązki polskie i całą rozległą stroną swego ducha winniśmy żyć życiem Polski, jej uczuciami, myślami, potrzebami, dążeniami i aspiracjami (Roman Dmowski).
 
Narodowe Święto Niepodległości nie jest więc tylko dniem wolnym od pracy czy powodem organizowania rocznicowych uroczystości i szkolnych akademii, ale przede wszystkim jest znakiem niezłomności ducha naszego Narodu oraz siły, jaką symbolizuje Orzeł Biały. Jest świadectwem pamięci i szacunku dla tysięcy polskich żołnierzy, często bezimiennych, którzy polegli na wielu polach bitewnych oraz w innych bezpośrednich starciach z wrogiem, a także dla dowódców, polityków, mężów stanu i dyplomatów, których wysiłki ostatecznie doprowadziły do odrodzenia Rzeczypospolitej. Narodowe Święto Niepodległości jest oddaniem czci matkom i żonom, które wbrew zakazom zaborców i okupantów podtrzymywały w swoich rodzinach polską mowę, uczyły dzieci modlitwy oraz przekazywały im wiarę i narodowe tradycje. Jest podziękowaniem dla tych wszystkich, którzy – jak mówił kard. Stefan Wyszyński – na każdym kroku walczyli o to, aby Polska Polską była! Aby w Polsce po polsku się myślało. Jest wreszcie hołdem złożonym dzieciom, które chwytały za broń i ginęły za wolną Polskę, a także tym, które traciły rodziców w powstaniach oraz podczas I i II wojny światowej. My wszyscy współcześnie żyjący winniśmy im pamięć, szacunek i wdzięczność.
 
 
Na ścianie katowni gestapo przy Alei Szucha w Warszawie jeden z więźniów wyrył napis: Łatwo jest mówić o Polsce, trudniej dla niej pracować, jeszcze trudniej umrzeć, a najtrudniej cierpieć. Niech udział w obchodach Narodowego Święta Niepodległości pomoże nam uświadomić sobie, kogo i co upamiętniamy. Niech przywoływane symbole nie będą pustym składnikiem organizowanych uroczystości, ale stanowią świadectwo naszej gotowości do zgodnej, odpowiedzialnej i wytrwałej współpracy na rzecz budowania bezpiecznej i pomyślnej przyszłości naszej Ojczyzny.
 
Jako Komitet Honorowy Obchodów Narodowego Święta Niepodległości apelujemy do mieszkańców Lublina i województwa lubelskiego o liczny udział w uroczystościach w dniu 11 listopada. Niech będzie to wyraz naszego patriotyzmu oraz wdzięczności wobec przodków, którzy własną krwią i życiem płacili za wolność Polski. Niech będzie to także okazja do wyrażenia szacunku wobec tych, którzy współcześnie, często z narażeniem zdrowia i życia, zapewniają zewnętrzne i wewnętrzne bezpieczeństwo Polski: żołnierzy, funkcjonariuszy straży granicznej, policji, służby więziennej, straży pożarnej oraz innych służb mundurowych. Do udziału w obchodach zapraszamy rodziny, młodzież szkolną i akademicką, kombatantów, pracowników instytucji i przedsiębiorstw, rolników, reprezentantów wolnych zawodów, partii politycznych i organizacji społecznych, służb państwowych i samorządowych. Narodowe Święto Niepodległości 11 Listopada jest wyrazem ciągłości historycznej państwa polskiego oraz hołdem dla naszego Narodu. Niech będzie również symbolem przyszłej Polski, tej Polski, która zajmie takie miejsce w Europie, jakie z jej ponad tysiącletniej historii, z jej bohaterskiej walki w wieku XIX i XX się należy, na które uczciwie zasłużyła (Lech Kaczyński).
 
Niech żyje wolna, suwerenna i niepodległa Rzeczpospolita Polska, nasza Ojczyzna!
 
W imieniu Komitetu Honorowego
Obchodów Narodowego Święta Niepodległości 11 Listopada
Przemysław Czarnek
Wojewoda Lubelski
 
Lublin, listopad 2016 roku