Jerzy Olgierd Iłłakowicz odznaczony Orderem Odrodzenia Polski

10.03.2018

Zbiórka pocztów sztandarowych i formacji mundurowych przed kaplicą w Łaziskach k. Opola Lubelskiego rozpoczęła uroczystość  z okazji  110. rocznicy urodzin mjr. Jerzego Olgierda Iłłakowicza „Zawiszy” i 100.  rocznicy urodzin ppor. Witolda Iłłakowicza „Doliwa”.
 
W uroczystości wziął udział wojewoda lubelski Przemysław Czarnek. Obecni byli też m.in. starosta opolski  Zenon Jerzy Rodzik, wójt gminy Łaziska Roman Radzikowski, dowódca Batalionu Dowodzenia Wielonarodowej Brygady mjr Michał Szmajda,  dowódca 22. Batalionu Lekkiej Piechoty z 2. Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej  ppłk Sławomir Mizaga, członkowie okręgu lubelskiego Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych z Lublina i Chełma, a także wójtowie  okolicznych gmin i  księża sąsiadujących parafii.
 
Ważnym elementem uroczystości było wręczenie bratankowi  śp. Jerzego Iłłakowicza „Zawiszy”, Witoldowi Iłłakowiczowi, Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski nadanego pośmiertnie przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę. Uroczystego wręczenia Orderu dokonał wojewoda lubelski Przemysław Czarnek.
 
Jesteście Państwo potomkami wybitnego  Polaka,  który ogromnie przysłużył się niepodległości państwa polskiego i wolności narodu polskiego. Ogromnie się cieszę, że te uroczystości odbywają się tutaj, w 100. lecie urodzin jego brata Witolda, że właśnie w tym bardzo ważnym momencie historycznym możemy z dumą wspominać naszych przodków, którzy służyli w Narodowych Siłach Zbrojnych i w Brygadzie Świętokrzyskiej. Jerzy Olgierd „Zawisza” Iłłakowicz był wybitnym żołnierzem, wybitnym Polakiem, był ogromnie zaangażowany w całość boju na rzecz niepodległości państwa polskiego i ogromnie zasłużył się RP, za co w imieniu państwa polskiego mam honor i zaszczyt podziękować, przekazując rodzinie to jedno z najwyższych odznaczeń państwowych – powiedział Przemysław Czarnek.
 
Przed południem rozpoczęła się msza święta w intencji śp. mjr. Jerzego Olgierda Iłłakowicza, ps. „Zawisza” i śp. ppor. Witolda Iłłakowicza, ps. „Doliwa”, pod  przewodnictwem  ks. kan. Krzysztofa Kozaka. Po zakończeniu nabożeństwa  Małgorzata Iłłakowicz odczytała list szefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, ministra Jana Józefa Kasprzyka. Następnie dokonano poświęcenia  i odsłonięcia tablicy poświęconej bohaterom uroczystości. Uroczystego odsłonięcia dokonali syn i wnuk Witolda Iłłakowicza. Kolejnymi punktami uroczystości było złożenie wiązanek przed tablicami oraz wykład dr Rafała Drabika z lubelskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej.
 
Warto podkreślić, że lubelski bohater został także upamiętniony z okazji Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W miejscu jego ostatniego spoczynku na cmentarzu katedralnym w Wilmington w stanie Delaware, Waldemar Piasecki, Przewodniczący Wykonawczy Towarzystwa Jana Karskiego, wraz z delegacją złożył kwiaty w imieniu Przemysława Czarnka, wojewody lubelskiego.
 
Przy grobie Jerzego Iłłakowicza ,,Zawiszy" obecni byli wetereni II wojny światowej. W ich imieniu zabrał głos znany działacz polonijny i kombatant porucznik Stefan Skielnik. Wspominał dramatyczne losy majora ,,Zawiszy". Odczytał również skierowany na uroczystość list wojewody lubelskiego, wyrażający dumę, że województwo lubelskie  honoruje w Ameryce wybitnego żołnierza niezłomnego, niosącego na sztandarach hasła Bóg, Honor i Ojczyzna.
 
 
***
 
 
Jerzy Olgierd Iłłakowicz (ur. 8 marca 1908 w Łaziskach, w woj. lubelskim, zm. 13 stycznia 1984 w Fort Lauderdale) – polski działacz organizacji podziemnych w czasach II wojny światowej, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych. Syn Witolda i Haliny z Kleniewskich h. Zagłoba. W okresie międzywojennym działacz Obozu Narodowo-Radykalnego. Po wybuchu wojny, wraz z innymi członkami Grupy Szańca, przystąpił do tworzenia konspiracyjnej organizacji katolicko-narodowej Związek Jaszczurczy. Otrzymał zadanie organizacji resortów cywilnych oraz został szefem finansów, którą to funkcję pełnił w Narodowych Siłach Zbrojnych do 1944. Był przedstawicielem ZJ w Tymczasowej Narodowej Radzie Politycznej. Wiosną 1944 został członkiem Rady Politycznej NSZ. W sierpniu 1944 oddelegowany do okręgu częstochowskiego NSZ. Następnie został szefem departamentu VI w dowództwie NSZ, ze stopniem kapitana. W styczniu 1945 ewakuował się do Wiednia i dalej na zachód, gdzie doczekał wyzwolenia przez armię USA. We Frankfurcie został przydzielony do Polskiej Misji Łącznikowej. Z żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej NSZ oraz wyzwolonych jeńców, którzy znaleźli się w amerykańskiej strefie okupacyjnej, zorganizował na polecenie dowództwa amerykańskiego, kompanie wartownicze. Po reorganizacji amerykańskich sił okupacyjnych i powstaniu Continental Base Section pełnił funkcję, w stopniu majora, starszego oficera łącznikowego. Po następnej reorganizacji w armii okupacyjnej USA został delegowany do głównej kwatery I.R.O. - Międzynarodowej Organizacji ds. Uchodźców w Heidelbergu. Potem stworzył Stowarzyszenie Polskich Emigrantów, które miało, przede wszystkim, roztoczyć opiekę nad żołnierzami Brygady Świętokrzyskiej, a także ułatwić im życie na emigracji i znalezienie zatrudnienia. W 1953 emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zapisał się do szkoły hotelarskiej, którą ukończył po półtora roku. Zatrudniony został jako kierownik klubu w Wilmington w stanie Delaware, gdzie pracował do emerytury.
 
Witold Iłłakowicz (ur. 19 marca 1918 r., - zm. 01 stycznia 1966 r.) - brat Jerzego. Żołnierz Armii Krajowej – Okręgu Warszawskiego. Powstaniec Warszawski, walczył w I Obwodzie "Radwan” (Śródmieście) - 4. Rejonie - XII zgrupowania im. Łukasińskiego (batalion "Łukasiński") - Dywizjonie 1806 (konspiracyjny 1. pułk strzelców konnych) , następnie w Grupie "Północ" - Państwowym Korpusie Bezpieczeństwa (PKB) - Oddziale "Barry." Od 20 września 1944 r. w 28. Dywizji Piechoty AK im. Stefana Okrzei - 15. pułku piechoty AK "Wilków". Po upadku Powstania -  internowany, przebywał w obozie jenieckim na terenie Niemiec.