Wojewodowie lubelscy do epoki rozbiorów


 
1474-1478   Dobiesław Kmita z Wiśnicza - kasztelan biecki 1458r., kasztelan wojnicki 1460r., kasztelan lubelski 1464r., wojewoda lubelski 1474r., wojewoda sandomierski 1478r., starosta krzepicki. Urodzony w XV w., zmarł w 1479r bezpotomnie.
1480-1484   Jan Feliks Tarnowski - właściciel dóbr Wielowieś, Rzochów, Wadowice, kasztelan biecki 12.12.1459/07.03.1460r., wiślicki 08.07/28.08.1465r., wojewoda lubelski 1480r. Urodzony około 1417r., zmarł 13.01.1484/11.05.1485r. Był żonaty z Anną Oleśnicką. Miał córkę Annę Tarnowską i syna Jana Feliksa "Szram" Tarnowskiego.
1484-1494   Dobiesław "Lubelczyk" z Kurozwęk - kasztelan rozpierski 1472r., woj. lubelski 1484r., sandomierski 1494r., starosta krzepicki i piotrkowski Żonaty z Elżbietą Tarnowską, córką Jana Amora - kasztelana krakowskiego. Zmarł w 1496r.
1494-1499   Mikołaj z Ostrowa - tenutariusz kazimierski.
1499-1501   Jan Feliks "Szram" Tarnowski (syn Jana Feliksa)- chorąży krakowski od 1484r., starosta bełski od 1485r., stolnik królewski od 1494r., kasztelan lubelski od 27.XII.1497r., wojewoda lubelski od 1499, wojewoda sandomierski od 1501r., wojewoda krakowski i starosta horodelski od 1505r. Urodzony 1471r. w Wielowsi. Zmarł w 1507r. Syn Jana Feliksa Tarnowskiego i Anny Oleśnickiej. Dzidzic Wielowsi, Rzochowa i Wadowic. Żonaty z Anną Lizengą. Miał z nią trójkę dzieci: Stanisław Tarnowski, Jan Tarnowski i Jan Spytek Tarnowski.
1502-1507   Mikołaj "Lubelczyk", "Wrzód", z Kurozwęk (brat Dobiesława)
 - kasztelan rozpierski, sieradzki 1485r., woj. lubelski 1502r., starosta sieradzki. Żonaty z Ewą z Rytwian córką Jana woj. krakowskiego. Młodszy syn Krzesława, kasztelana lubelskiego i Ewy z Gorzyc. Brat Dobiesława, pełniącego przed nim funkcję wojewody lubelskiego.
1507-?   Mikołaj Kamieniecki - (1460-1515) hetman wielki koronny, wojewoda krakowski. Najstarszy syn kasztelana sanockiego Henryka i Katarzyny Pieniążkówny. Dziedzic zamku Kamieniec oraz Odrzykonia, Węglówki, Komborni, Woli Komborskiej, Jabłonicy, Malinówki i wójtostwa Szymborskiego. W latach 1484-1515 związany był z dworem królewskim Kazimierza Jagiellończyka, Jana Olbrachta i Zygmunta I Starego. Osiągnął najwyższe stanowiska w państwie - był kasztelanem sandomierskim, hetmanem małopolskim oraz pierwszym w historii wojska polskiego hetmanem wielkim koronnym. W 1505 r. mianowany został wojewodą sandomierskim, a w 1508 r. - wojewodą krakowskim. Uczestniczył w wielu wyprawach orężnych, m.in. w 1494 r. brał udział w bitwie z Tatarami, a w 1506 r. wkroczył do Mołdawii i rozbił pod Czerniowcami oddział prekułaba Kopacza. Zmarł w Krakowie 15.IV. 1515 r. w wieku 55 lat. Pochowany został w katedrze wawelskiej, zapewne w kaplicy Św. Mikołaja.
1507-1515   Mikołaj Firlej - (?-1526) ojciec Piotra, wojewoda lubelski (od 1507), potem sandomierski (od 1514), od 1515 hetman wielki koronny, od 1520 kasztelan krakowski; dyplomata, wielokrotnie posłował m.in. do Turcji i na Węgry; uczestnik zjazdu wiedeńskiego 1515; w czasie wojen z Moskwą (1508) i z Krzyżakami (1519-21) dowódca armii zaciężnej; uczestnik walk z Tatarami (1516-19 i 1523-24); 1525 uczestnik rokowań z Wielkim Mistrzem krzyżackim Albrechtem Hohenzollernem.
1515-1519   Jędrzej Tęczyński - hrabia (tytuł Świetego Imperium Rzymskiego 1527r.), dworzanin królewski od 1503r., sekretarz królewski od 1510r., referendarz koronny od 1512r., podkomorzy sandomierski od 1510r., kasztelan biecki od 1511r., wojewoda lubelski od 1515r., podkomorzy krakowski od 1515r., wojewoda sandomierski od 1519r., wojewoda krakowski od 1527r., kasztelan krakowski od 1532r., starosta sandomierski, starosta bełski, starosta chełmski, starosta trembowelski, starosta krasnostawski, starosta hrubieszowski, starosta sokalski, starosta ojcowski, starosta ratneński, starosta tyszowiecki. Zmarł w 1536r.
1519-1532   Jan Bochotnicki
1538-1545   Piotr Firlej (syn Mikołaja)
 - (?- 1 listopada 1553) magnat polski, herbu Lewart. Syn Mikołaja Firleja i Anny Mieleckiej. W 1514 brał udział w bitwie pod Orszą. Był doradcą królowej Bony, a następnie Zygmunta Augusta. Piotr Firlej został wojewodą lubelskim w 1538 i był nim do 1545, kiedy został mianowany wojewodą ruskim. Ufundował Janowiec (na gruntach wsi Serokomla) i Lewartów (dziś: Lubartów), gdzie pobudował zamki. Żonaty z Katarzyną Tęczyńską herbu Topór. Dzieci: Jan Firlej Mikołaj Firlej II Andrzej Firlej
1545-1561   Jędrzej Tęczyński (bratanek Jędrzeja)
 - hrabia (tytuł Świetego Imperium Rzymskiego od 1527r.), chorąży krakowski od 1530r., miecznik koronny od 1530r., kasztelan połaniecki od 1537r., kasztelan lubelski od 1543r., wojewoda lubelski od 1545r., kasztelan krakowski od 1561r., starosta śniatyński, starosta rohatyński. Zmarł w 1562r.
1561-1563   Jan Firlej (syn Piotra)
 - ok. 1521-1574. Marszałek wielki koronny. Zwolennik ruchu egzekucyjnego i przeprowadzenia unii polsko-litewskiej. Najstarszy syn Piotra Firleja, wojewody ruskiego. Wstąpił w związek małżeński w 1546. Był sekretarzem króla Zygmunta. W 1547 jako poseł bierze udział w dyplomatycznych czynnościach na dworze Ferdynanda. W kilka lat po śmierci swego ojca otrzymuje starostwo radomskie, potem kazimierowskie, następnie za spełnienie misji od króla Włoch województwo bełzkie wreszcie w czasach pobytu Jana Kochanowskiego na jego dworze, zostaje wojewodą lubelskim i marszałkiem koronnym (od 1563). Jan wstępował trzykrotnie w związki małżeńskie: z Zofią Boner, która wniosła do jego majątku dobra ogrodzienieckie, z Dzikówną i z Mniszkówną. Miał 4 synów: Mikołaja, Andrzeja, Jana i Piotra oraz 4 córki: Jadwiga, Anna, Barbara i Zofia. Jan Firlej został pochowany w Kocku, w murowanym kościele parafialnym, który osobiście zmienił na zbór kalwiński.
1563-1574   Mikołaj Maciejowski - starosta spiski, wojewoda lubelski od 1563r. Zmarł w 1574r.
1574-1587   Jan Tarło - (ok. 1527 - 1587), polski szlachcic. Syn Jana Tarło i Doroty Tarnowskiej. Pieczętował się herbem Topór. Był wojskim lwowskim, sekretarzem królewskim od 1556, kasztelanem małogoskim od 1563, kasztelanem radomskim od 1565, wojewodą lubelskim od 1574, a także starostą łomżyńskim i pilzneńskim. Żonaty z Anną Gostomską miał z nią córkę Annę. Powtórnie żonaty, z Agnieszką Szafraniec, miał z nią dzieci: Piotr Aleksander Tarło Jan Amor Tarło Jadwiga Tarło Helena Tarło
1588-1588   Mikołaj Firlej (brat Jana)
1589-1596   Mikołaj Zebrzydowski - (ur. 1553, zm. 17 czerwca 1620) – wojewoda krakowski. W latach 1560-1569 uczył się w kolegium jezuickim w Braniewie. Brał czynny udział w walkach Stefana Batorego z Moskwą. Później związał się z Janem Zamojskim. W 1585 został starostą krakowskim, w 1589 – wojewodą lubelskim. W latach 1596-1600 był marszałkiem wielkim koronnym, a od 1601 sprawował urząd wojewody krakowskiego. Ze względu na znaną w całym kraju pobożność miał znakomite kontakty z Watykanem. Po śmierci Zamojskiego w 1605 r. stanął na czele opozycji przeciw Zygmuntowi III Wazie. Wzniecił rokosz Zebrzydowskiego (1606), stłumiony w wyniku bitwy pod Guzowem w 1607. Po klęsce rokoszu odsunął się od życia politycznego i coraz częściej spędzał czas w klasztorze. Założył m.in. Kalwarię Zebrzydowską.
1597-1605   Marek Sobieski - (1549/50-1605) polski magnat. Był chorążym nadwornym królewskim od 1581, kasztelanem lubelskim od 1597 i wreszcie wojewodą lubelskim od 1597/98.
1606-1617   Gabriel Tęczyński
1617-1619   Piotr Firlej (syn Jana)
1619-1630   Mikołaj Oleśnicki - (ok. 1558-1629)
1630-1649   Aleksander Piotr Tarło, (syn Jana)
1650-1665   Jan Aleksander Tarło, syn poprzedn.
1666-1683   Władysław Rej - podskarbi nadworny koronny, kanclerz królowej, wojewoda lubelski od 1666r.
1683-1685   Marcin Zamoyski - (ur. ok. 1637 - zm. 1689) - polski magnat, herbu Jelita. Syn Zdzisława Jana Zamoyskiego i Anny Zofii Lanckorońskiej. Był czwartym ordynatem zamojskim (od 1676 r.), ale pierwszym ordynatem z tzw. młodszej linii Zamoyskich. Ordynację uzyskał wskutek długoletnich procesów sądowych. Był również podstolim lwowskim od 1677 r., wojewodą bracławskim od 1678 r., wojewodą lubelskim od 1683 r. i podskarbim wielkim koronnym od 1685 r. Był także starostą bełskim, płoskirowskim, bolimowskim i rostockim. Żonaty z Anną Franciszką Gnińską, miał z nią dzieci: Mariannę Teresę, Tomasza Józefa, Jana Franciszka, Michała Zdzisława, Marcina Leopolda.
1685-1689   Karol Tarło (brat poprzedniego)
1689-1705   Stanisław Tarło (brat poprzedniego)
1705-1706   Aleksander Drzewicki
1706-1719   Adam Piotr Tarło (syn Karola)
1719-1744   Jan Tarło (syn Stanisława)- (ur. 1684, zm. 1750 w Opolu Lubelskim) – wojewoda lubelski od 1719, sandomierski od 1736, syn Stanisława, wojewody lubelskiego. Kształcił się we Francji, przebywał m.in. na dworze Ludwika XIV. Był posłem na kilku sejmach, czterokrotnie marszałkiem Trybunału Koronnego. W 1717 został podstolim Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1719 wojewodą lubelskim, a 1736 sandomierskim. Generał-lejtnant wojsk koronnych. Brał czynny udział w konfederacji tarnogrodzkiej. Podczas wojny o sukcesję polską stojąc jako regimentarz na czele wojsk koronnych zmierzających w kierunku oblężonego przez siły sasko-rosyjskie Gdańska stoczył 8 kwietnia 1734 z armią rosyjską bitwę pod Wyszyczynem. Popierał Stanisława Leszczyńskiego, należał potem do stronnictwa Potockich przeciw Familii. W czasie sejmu grodzieńskiego 1744, który mógł przeprowadzić aukcję wojska Rzeczypospolitej, Prusacy łudzili Tarłę oddaniem mu korony Polski. Sejm ostatecznie został zerwany przez posłów przekupionych przez Prusaków.
1744-1751   Tomasz Antoni Zamoyski - (ur. 1707 - zm. 13 czerwca 1752) - polski magnat, herbu Jelita. Syn Michała Zdzisława Zamoyskiego i Anny Działyńskiej. Siódmy ordynat zamojski. Od 1744 roku wojewoda lubelski. Odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1746. Żonaty z Marianną Łubieńską i powtórnie z Anielą Teresą Michowską. Z tą ostatnią miał syna Klemensa Jerzego.
1752-1778   Antoni Lubomirski
1779-1781   Ignacy Lubomirski
1782-1795   Kajetan Hryniewiecki